Bazı kelimeler var ki sözlük anlamı ezberlenerek gerçek anlamı öğrenilmez. Yaşanması gerekir. Önce yaşanır sonra o süreç adlandırılır. Kelimenin anlamını bilmek anlaşıldığını göstermez. Sabır böyledir mesela, umut böyle, merak, mucize, şaşkınlık, mutluluk böyledir...
Bunlar nasıl öğrenilir peki? Yaşanmışlıkla hayata nasıl katılır? Çoktandır pipetlere makarna dizdirmeyi bıraktığım oğlumla birlikte biz bu yaşanmışlığın içinden geçtik...Benim belleğimde çoktandır anlamını bulmuş kelimelerin tazecik bir beyinde yer etmeye çalışmasını gördüm..Çok şükür..
Hem de hepsini tek bir olay üzerinden kattık kendimize.
Ne mi yaptık?
Tohum ektik....
Taaa en başından...
Limon çekirdeklerinin kabuklarını soyup tohumları çıkardık...
Nemli pamuk arasında uyuttuk...'mutlaka uyanın' dedik...
Filizleri küçük bir kapta toprakla buluşturduk...
Yeni evleri oldu...
İki tane..Birisi anne, birisi yavru...
Şimdi büyütmeye çalışıyoruz...
Oyuncak tanker ya da itfaiyeyle suluyoruz tabiki...
İşte böyle bir olaya tanık oldu Poyraz...
Yaşadık, yaşadıklarımızı adlandırdık...
'Hadiii çıksana büyüsene!!' Söylemleri, kızgınlıkları gün gün azaldı...
'Daha zamanı gelmemiş' dedi...
Şükür dedim...
Sonra da keşke...
Keşke benim derinlerimde de bu bilinç işlenmiş olarak büyüseydim...
Filizleri gördü...
Çok güldü, gözleri parladı...Şaşırmak,mucizeyi görmek, mutlu olmak buydu...
Yeni evlerine yerleştirme sırasında tabiki kolları sıvadı.
İşin içinde toprak vardı:)
Önce kendisi biraz toprakla oynayıp saksıya koyarsa daha güçlü olurlarmış...
Saksılarına yerleştirdik...
Seyrettik...Mutluluk yine buydu...
'Can suyu' dedi...
Bunu önceden teorik olarak biliyordu. Şimdi pratikte küçücük eller küçücük bir fideye can suyu veriyordu...
Ne olurlar, nasıl olurlar bilmiyorum...Umarım uzun ömürlü olurlar...
Ara sıra ;onlar daha çok büyüdüklerinde nereye dikeceğimizi konuşuyor, bulmaya çalışıyoruz...
Bir de inanç var işte...Büyüyeceklerine inanıyoruz...
Küçük beyin saksısı kendi odasında duruyor...
'Ona iyi bak' dedim...
'tamam bakıyorum' dedi...
Geçti karşısına uzuuunca baktı.....
'İşte böyle bak' dedim :)
Bu bir etkinlik değildi...Belki çok basit bir şeydi ama bize kattıkları çok fazlaydı...Anlattıklarım sadece bazı kısımlarıydı, çok şey konuştuk;çok şey paylaştık bu süreç içinde...Birlikte yaşadık...Çok güzeldi...Eminim benim mutluluğum oğlumun mutluluğundan çok daha fazladır...
Sen beni ne güzel büyütüyorsun oğlum...
Sevgiyle...






















