Yedi yaşında gözleri etrafa kapanan minicik bir beden...
Oyalanması düşüncesiyle babasının eline verdiği kendinden büyük bir bağlama...
Ardı ardına gelen acılar...
Etrafa kapanıp, yüreğe açılan gözler...
Hepsinin birleşimi unutulmaz değerler...
Hala 'benim sadık yarim kara topraktır' diyoruz...
Hala 'güzelliğin on para etmez,bu bendeki aşk olmasa' sözünün derinliğine hayran kalıyoruz...
Hala acılardan hayat bulan bu manaların dizilimine şaşırıyoruz...
Bazı şeylerin ölümsüzlüğünün yürekten geldiğini anlıyoruz...
Her daim saygı duyuyoruz...
Bir sanat eseri ne kadar halka mal olmuşsa, halkın içinde ne kadar yaşıyorsa; o kadar değerlidir...
Sanat eserleri ne kadar yaşıyorsa sanatçıları da o kadar bizimledir...
Veysel Şatıroğlu...
İyi ki doğmuşsun...
İyi ki Aşık Veysel olmuşsun...
İyi ki bu güzel halka ozan olmuşsun...
Dünyada kapanan gözlerin cennette açılsın...
Aydınlıklar içinde uyu...
DOSTLAR BENİ HATIRLASIN
Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın..
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın..
Can kafeste durmaz uçar
Dünya bir han konan göçer
Ay dolanır yıllar gecer
Dostlar beni hatırlasın..
Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın..
Ne gelsemdi ne giderdim
Günden güne arttı derdim
Garip kalır yerim yurdum
Dostlar beni hatırlasın..
Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş kim gülecek
Murad yalan ölüm gerçek
Dostlar beni hatırlasın..
Gün ikindi akşam olur
Gör ki başa neler gelir
Veysel gider adı kalır
Dostlar beni hatırlasın.
