Fransa'nın Grenoble kentinde 2015 yılında hayata geçirilmiş bir faaliyet. Ben yeni duydum.
Fikir çok cazip geldi, duygusallaştım,keşke dedim...Sonra birden irkildim ve gerçeklere döndüm.
2015 yılında Grenoble'de kentin farklı yerlerine öykü makineleri yerleştirilmiş. Makinenin üstünde üç buton var. 1,3 ve 5 dakikalık hikayelerden hangisi istenirse o butona basılıyor ve kasa fişine benzer bir kağıt makineden çıkıyor. Bu hizmet sıra beklerken canı sıkılanlar için alternatif olarak sunulmuş. Biraz da teknoloji bağımlılığını azaltmak için galiba.
Bence kulağa çok hoş geliyor...Ülkemiz için düşünmek bile güzel geliyor.
Aradan 2 yıl geçmiş Grenoble kentinde son durum ne merak ediyorum.
Bizim için ne kadar ulaşılmazmış gibi gelmişti değil mi?
Ama ulaşılmış. Ben araştırırken rastladım. Ataşehir Belediyesi ek hizmet binasına bu makineden yerleştirmiş. Amaç okuma alışkanlığının artırılmasına katkı sağlamak ve belediyeye işlem yaptırmaya gelen vatandaşların işlem yaptırmak için sıra beklerken vakit geçirmelerini sağlamakmış... E güzel, takdir ettim. Makineden eğlenceli hikayeler, umut dolu öyküler, fıkralar, şiirler, genel kültür bilgileri okurlara sunuluyormuş.
Benim beynim biraz yandı, hayaller ve gerçekler çatıştı. Bu haberi ilk duyduğumda gerçekten çok sevimli gelmişti. Çünkü Grenoble'yi bilmiyorum. Hemen beynimde bir canlandırma oluştu. Hafif serin bir hava,pardösülü bir Grenoble beyfendisi işlem yaptıracağı bankaya giderken köşe başında bulunan öykü makinesinden 3 dakikalık bir öykü alıyor. Bankaya giriyor, öyküsünü okuyor, hafif gülümsüyor ve sıra ona geliyor.
Sonra gerçeğe döndüm, yaşadıklarıma, tanık olduklarıma, duyduklarıma...
Bu zavallı makine için 'sıra beklerken' ifadesini kullanmasalar her şey süper olacaktı benim için.
Sıra beklerken...
Kendimi yıllar önce öğrenim kredisi almak için beklediğim sırada gördüm...
Çocukluğumda fatura ödemek için sabahın erken saatlerinde sıraya girmiş teyzeleri, amcaları gördüm.
Dedemi emekli maaşı sırasında gördüm.
Şimdi bu durum biraz daha hafiflese de hala devam ettiğini biliyorum.
1,3 ve 5 dakikalık öyküler...Bizim sıralarımız...
Umut dolu,eğlenceli öyküler...Sıra bekleyenlerin yaşamları...
Ücretsiz öyküler...Bizim insanlarımız...
Bilemedim ben...
Düşüncenizi merak ediyorum...
Sevgiyle...
